پرسش‌های متداول

سیم‌کارتی که به‌صورت نرم‌افزار داخل گوشی جا گرفته است. به‌جای جا دادن یک تراشه در سینی، با اسکن کد QR بسته را نصب می‌کنید و سیم‌کارت پلاستیکی فعلی دقیقاً سر جایش می‌ماند.

بیشتر گوشی‌های عرضه‌شده از ۲۰۱۸ به بعد: iPhone XS و جدیدتر، Samsung Galaxy S20 و جدیدتر، Google Pixel 3 و جدیدتر و بیشتر مدل‌های امروزی Android. گوشی باید قفل اپراتور هم نداشته باشد — اگر گوشی‌تان با قرارداد آمده، بهتر است زود بررسی کنید. راهنماهای نصب ما نشان می‌دهند در مدل خودتان کجا را باید ببینید.

در خانه با Wi-Fi، یکی دو روز پیش از سفر. در آن لحظه چیزی شروع نمی‌شود: شمارش وقتی آغاز می‌شود که eSIM برای نخستین بار در ژاپن به شبکه وصل شود. نصب زودهنگام هزینه‌ای ندارد و شما را از انجام دادن آن با Wi-Fi فرودگاه و صفی که پشت سرتان است خلاص می‌کند.

بله. eSIM فقط دیتاست، پس خط خودتان برای شماره، کدهای پیامکی و حساب‌های پیام‌رسان فعال می‌ماند. دیتای موبایل را روی eSIM بگذارید و بقیه را دست نزنید. تنها چیزی که به دست نمی‌آورید شمارهٔ ژاپنی است — پایین‌تر بخوانید که این در عمل چه معنایی دارد؛ کمتر از چیزی است که بیشتر افراد نگرانش‌اند.

روی شبکه‌های ژاپن کار می‌کند: LTE هرجا برسد و 5G در شهرها. برای نقشه در ایستگاهی با پانزده خروجی، ترجمهٔ منو با دوربین، تماس تصویری با خانه و کار کردن با لپ‌تاپ از راه هات‌اسپات کافی است.

نه. هر دو خط هم‌زمان کار می‌کنند. تنها تنظیم مهم این است که دیتای موبایل روی کدام خط باشد: آن را روی eSIM بگذارید و رومینگ دیتا را روی خط خودتان خاموش کنید تا در پس‌زمینه بی‌سروصدا وصل نشود.

از داخل اپلیکیشن شارژ کنید. دیتا روی همان eSIM نصب‌شده در گوشی می‌نشیند، پس نه کد QR دومی در کار است نه نصب دوباره.

بله، اشتراک اینترنت شامل بسته است. یک بسته می‌تواند یک لپ‌تاپ، یک تبلت و بقیهٔ همراهان سفر را سیر کند — همان کاری که یک pocket wifi اجاره‌ای انجام می‌داد، بدون دستگاه دوم.

بله. خودِ دانلود به Wi-Fi یا یک اتصال فعال نیاز دارد؛ برای همین در خانه انجامش می‌دهید. پس از نصب، هنگام ورود بدون اتصال جداگانه فعال می‌شود.

با این بسته نه. این بسته اینترنت می‌آورد نه خط تلفن، پس تماس‌ها و پیامک‌های معمولی روی سیم‌کارت خودتان می‌مانند و شماره‌تان هم همین‌طور. در ژاپن این موضوع معمولاً در رزروها سر برمی‌آورد: فرم رزرو یک رستوران یا تحویل بلیت گاهی شماره‌ای برای تماس می‌خواهد. شمارهٔ خودتان را بدهید که روی سیم‌کارت خودتان فعال می‌ماند، یا از هتل بخواهید برایتان رزرو کند — در ژاپن این درخواست عادی است. تماس اینترنتی طبق معمول کار می‌کند.

هر بسته مدت اعتبار خودش را پیش از خرید نشان می‌دهد و این بازه از یک اقامت کوتاه شهری تا یک ماه در سراسر مجمع‌الجزایر را در بر می‌گیرد. شمارش معکوس از نخستین اتصال eSIM در ژاپن آغاز می‌شود، نه از روز پرداخت.

برای کل کشور فروخته می‌شود — از هوکایدو تا اوکیناوا، یک بسته، بدون افزودنی منطقه‌ای. آنتن اما بحث دیگری است. شهرها، کریدورهای ریلی و شهرهای کوچک با استانداردی پوشش داده می‌شوند که بیشتر مسافران اصلاً به آن فکر نمی‌کنند، در حالی که مسیرهای طولانی کوهستانی، دره‌های عمیق و بعضی جزیره‌های کوچک پوشش کم یا صفر دارند — از هر اپراتوری و با هر بسته‌ای. برای آن مسیرها نقشهٔ آفلاین بردارید. کرهٔ جنوبی، تایوان و توقف‌های نزدیک دیگر شامل نمی‌شوند؛ اپلیکیشن برای آن‌ها بستهٔ جداگانه می‌فروشد.

پرداخت از راه App Store یا Google Play انجام می‌شود، پس اطلاعات کارت شما هرگز به ما نمی‌رسد. اگر eSIM روی یک گوشی سازگار نصب یا فعال نشد، در اپلیکیشن به پشتیبانی پیام بدهید؛ درستش می‌کنیم، و اگر پاسخ درست بازگشت وجه باشد، وجه را برمی‌گردانیم.

برای یک سفر، معمولاً بله. باجه‌های فرودگاه سیم‌کارت‌های توریستی قابل‌قبول می‌فروشند و pocket wifi اجاره می‌دهند، اما ساعت کاری معین دارند، درست همان لحظه‌ای که کمتر از همیشه دلتان می‌خواهد در صف بایستید صف می‌کشند، و یک فرود دیرهنگام می‌تواند کاملاً از دستشان بدهد. pocket wifi هم یک دستگاه دوم است: از یک باجه تحویل می‌گیرید، هر شب شارژش می‌کنید، همه‌جا با خودتان می‌برید و پیش از پرواز برگشت تحویل می‌دهید، در حالی که کنتورش روزانه کار می‌کند. eSIM همان کار را از داخل گوشی انجام می‌دهد، با قیمتی که پیش از خروج از خانه دیده‌اید، و در سالن ورودی آنلاین است، نه پس از انجام آن کار اداری.